សន្យា និងការរង់ចាំ

 

សន្យា

សន្យា

ពាក្យសន្យាមួយម៉ាត់ស្ដាប់ទៅធម្មតា តែសម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំឲ្យតម្លៃទៅលើពាក្យនេះណាស់។ សន្យាអាចឲ្យមនុស្សម្នាក់រំភើប សប្បាយចិត្ត ហើយទន្ទឹងរង់ចាំការសន្យាដោយក្ដីសង្ឃឹម។ ចុះបើ……ពេលវេលាដែលខំទន្ទឹងរង់ចាំបានមកដល់ ការសន្យាត្រូវបានលុបចោលវិញ តើអ្នកមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា?

 

វីដេអូកម្សាន្ដ-ជិះ​​កង់​នៅសៀមរាប​លើក​ទី​១

ធ្លាប់ដាក់ប្រកាសម្ដងហើយពីការជិះកង់​នៅ​សៀមរាប​ តែលើកនេះគ្រាន់តែចង់បន្ថែម​វីដេអូពី​ទិដ្ឋភាពថ្ងៃ​ជិះកង់នោះ​ដើម្បី​ទុក​ជា​អនុស្សាវរីយ៍​ 🙂

video by: Mr. Chhoy Bunsokheng

អ្នកនៅជិត ឬនៅឆ្ងាយដែលប៉ាម៉ាក់យកចិត្តទុកដាក់ជាង?

ពេល​វេលា​លឿន​ដល់​ហើយ ធ្មេច​បើក​ៗ​ផុត​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ​បាត់​ទៅហើយ
ហើយ​ក៏​ដល់​ថ្ងៃ​ត្រូវ​ឃ្លាត​ភូមិ ឃ្លាត​ផ្ទះ​ត្រឡប់​ទៅ​ភ្នំពេញ​វិញ។
មក​ផ្ទះ​លើក​ណា​ក៏​ដូច​លើក​ណា​ដែរ តែងតែ​ទួល​បាន​ភាព​កក់​ក្ដៅ
និង​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ពី​ប៉ា​ម៉ាក់​ជានិច្ច។ ពេល​ខ្លះ​ចាស់​ៗ​អាច​មើល​រំលង​ចំនុច​មួយ
អ្នក​នៅ​ក្បែរ​ខ្លួន​គាត់​ទេ​ដែល​ជា​អ្នក​មើល​ថែ និង​ជួយ​កិច្ចការ​គាត់​រហូត​មក
ចំនុច​នេះ​ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​រអៀស​ខ្លួន ព្រោះ​ខ្ញុំ​នៅ​ឆ្ងាយ គ្មាន​ពេល​ជួយ​កិច្ចការ​គាត់​សោះ
បែ​ជា​ពួក​គាត់​មក​យក​ចិត្ត​ទុក​នឹង​ខ្លួន​វិញ ហ៊ឹម…។ តែ​យ៉ាង​ណា
នេះ​គ្រាន់​ជា​គំនិត​មួយ​ជ្រុង​តូច​របស់​ខ្ញុំ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ចាំ​យល់​ឲ្យ​ស៊ី​ជម្រៅ​ជាង​នេះ​ធ្វើ​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​គេ :p ។

អត្ថបទ​ពិចារណា៖ មេ​ឆ្កែ

482593_419236781494739_883222389_n

បើក​ហ្វេសប៊ុក​ភ្លាម ក៏​ឃើញ​គេ​ចែក​រំលែក​រូបភាព​ដែល​គេ​កាត់​ចេញ​ពី​ទំព័រ​កាសែត​នេះ​ព្រាត ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ឃើញ​អត្ថបទ​មូយ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​កាល​ពី​យប់​មិញ តាម​រយៈ​វិទ្យុ Solida 108FM ក្នុង​កម្មវិធី​ស្នាម​ដាន​ក្នុង​ចិត្ត។ ហើយ​ក៏​ជា​រឿង​ពិត​ផង​ដែរ ដែល​ប្រិយមិត្ត​បាន​សរសេរ​ឲ្យ​កម្មវិធី​ចាក់​ផ្សាយ។ខ្ញុំ​សុំ​សង្ខេប​ខ្លីៗ លើក​យក​តែ​ចំនុច​សំខាន់​មក​និយាយ សម្រាប់​ពិចារណា​លេង។

បងស្រីម្នាក់ជិះឡានតាមផ្លូវទៅធ្វើការក៏ប្រទះឃើញ…

[…] មេ​ឆ្កែ​កូន​ខ្ចី​មួយ​ក្បាល​ដើរ​ឆ្លង​ថ្នល់​ជិត​នឹង​ផុត​ទៅ​ហើយ ក៏​ត្រូវ​ឡាន​បុក​បណ្ដាល​ឲ្យ​បាក់​ចង្កេះ​ខាង​ក្រោយ​ផ្លោង​ទៅ​គុម្ព​ព្រៃ​ម្ខាង​ក្បែរ​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ។ ឈាម និង​លាមក​បែក​ប្រលាក់​ពេញ​ខ្លួន ព្រម​ជាមួយ​សំឡេង​ថ្ងូរ​ខ្លាំង​ឡើងៗ បង្ហាញ​ពី​ការ​ឈឺ​ចាប់ និង​ក្រសែ​ភ្នែក​ដែល​គួរ​ឲ្យ​សង្វេគ​របស់​មេ​ឆ្កែ។

ពេល​ចេញ​ពី​ធ្វើការ​នៅ​ពេល​រសៀល គាត់​ក៏​មក​មើល​មេ​ឆ្កែ​នោះ​ម្ដង​ទៀត តែ​មិន​ឃើញ ឃើញ​តែ​ស្នាម​អូស​ដែល​មាន​ដាម​ឈាម​តិច​ៗ។ គាត់​ក៏​ដើរ​តាម​ស្នាម​នោះ​រហូត​ឃើញ​មេ​ឆ្កែ និង​កូន​ឆ្កែ​៦​ក្បាល​ផ្សេង​ទៀត​(មិន​ទាន់​បើក​ភ្នែក​នៅ​ឡើយ) កំពុង​តែ​ដណ្ដើម​គ្នា​បៅ តែ​អនិច្ចា មេ​ឆ្កែ​កូន​ខ្ចី​នោះ​បាន​បាត់​បង់​ជិវិត​ទៅ​ហើយ។

—————–

ភ្ជាប់​ជាមួយ​រឿង​នេះ​ដែរ នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ដដែល​ខាង​លើ​នេះ ក៏​មាន​រឿង​បង​ស្រី​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​រឿងម្ដាយ​និង​កូន​ដែរ។ គាត់​មាន​មុខរបរ​ជា​អ្នក​ក្រង​ភូង​ផ្កា​ម្លិះ​លក់ ហើយ​មាន​កូន​ប្រុស​ម្នាក់​ក្នុងជិវភាព​ក្រី​ក្រ។ មាន​ថ្ងៃ​មូយ​ម្ដាយ​និង​កូន​ប្រុស​ដើរ​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ (ខ្ញុំ​មិន​ចាំ​ថា​គាត់​មក​ពី​ណា​ទេ) ឆ្លង​កាត់​តូប​គុយ​ទាវ​មួយ។

កូនប្រុស៖ ម៉ែ ខ្ញុំហេវណាស់ ចូលញ៉ាំគុយទាវសិនទៅ

កូនប្រុសនិយាយព្រមទាំងអូសដៃម្ដាយចូលតូបគុយទាវ។

ម្ដាយ​ក៏​នឹក​អាណិត​កូន​ហើយ​ក៏​យល់ ព្រោះ​ខ្លូន​ក៏​ឃ្លាន​ណាស់​ដែរ  ម្យ៉ាង​តាំង​ពី​ព្រឹក​មក​កូន​ប្រុស​ញ៉ាំ​បាន​បាយ​តែ​ម្ដង​ប៉ុណ្ណោះ។ គិត​ហើយ​គាត់​ក៏​លូក​ហោ​ប៉ៅ​អាវ​ដែល​មាន​តែ​២០០០៛​ប៉ុណ្ណោះ​ក្ដាប់​ជាប់​ដៃ ដើរ​តម្រង់​ទៅ​តូប​គុយ​ទាវ។

ម្ដាយ៖ អ្នកលក់ ដាក់គុយទាវឲ្យក្មេងមួយចាន

ម្ដាយហុចលុយឲ្យអ្នកលក់ ព្រមទាំងដៃទទួលយកគុយទាវពីអ្នកលក់។

កូនប្រុស៖ ចុះម៉ែអត់ញ៉ាំទេ?

កូនសួរទាំងមាត់កំពុងហុតទឹកគុយទាវ

ម្ដាយ៖ ម៉ែមិនហេវទេកូន​ 

ម្ដាយឆ្លើយទាំងដែលពោះនៅកូរមិនដាច់សួរ។

បន្តិច​ក្រោយ​មក ម្ដាយ​សំឡឹង​ទៅ​ចាន​គុយទាវ​របស់​កូន​ដោយ​អារម្មណ៍​អស់​សង្ឃឹម ព្រោះ​ឃើញ​ក្នុង​ចាន​នៅ​សល់​តែ​ទឹក។ ទ្រាំ​នឹង​ភាព​អត់​ឃ្លាន​មិន​បាន ម្ដាយ​ក៏​ទាញ​ចាន​គុយទាវ​ដែលសល់​ពី​កូន​មក​ហុត ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​ក្រសែ​ភ្នែក​អ្នក​ដ៏​ទៃ។

(បច្ចុប្បន្ន​គាត់​មាន​ជីវភាព​សមរម្យ)

——————

ខ្ញុំមិនដឹងថាដំណឹងក្នុងរូបភាពខាងលើជារឿងពិតឬយ៉ាងណាទេ។ សូមឲ្យរឿងនេះមិនមែនជាការពិតទៅចុះ តែបើជារឿងពិតវិញ សូមឲ្យអ្នកមីងគិតសារឡើងវិញ។

ជិះ​កង់​ទៅ​លេង​ប្រាសាទ​តាព្រហ្ម

ការ​ជិះ​កង់​គឺ​ជា​ចំណូល​ចិត្ត​ទី​១​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ចំណោម​លំហាត់​ប្រាណ​ផ្សេង។
ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ជិះ​កង់​ដើរ​លេង​ជិត​ៗ​លក្ខណៈ​ជា​ក្រុម​ (ជាការហាត់ប្រាណផង និងកម្សាន្ដផង)។
តែ​លើក​នេះ ចាត់​ទុក​ថាជា​ឯកត្តកម្ម​ថ្មី​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ដំណើរ​កម្សាន្ដ​បែប​ជិះ​កង់
ហើយ​ជិះ​បាន​ឆ្ងាយ​ជាង​រាល់​លើក។​

ថ្ងៃទី២៣
បន្ទាប់​ពី​ចូល​រួម​ស្ដាប់​បទ​បង្ហាញ​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី Barcamp Angkor នៅ​ខេត្ត​សៀម
ខ្ញុំ និង​មិត្តភ័ក្រ​ផ្សេង​ទៀត​សរុប​គ្នា​៨​នាក់ បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​នឹង​ជិះ​កង់​ទៅ​លេង​ប្រាសាទ​
​តាព្រហ្ម។ ពួក​យើង​ចេញ​ដំណើរ​នៅ​ម៉ោង​៤​រសៀល ជិះ​បណ្ដើរ ជជែក​គ្នា​បណ្ដើរ
និង​ឈប់​ថត​រូប​លេង​នៅ​តាម​ផ្លូវ ព្រម​ទាំង​ចូល​មើល​ប្រាសាទ​នានា​នៅ​តាម​វង់​ធំ​ទៀត​ផង។
ទម្រាំ​ទៅ​ដល់​ប្រាសាទ​តាព្រហ្ម​ថ្ងៃ​រាង​ជ្រេរ​បាត់​ទៅ​ហើយ
ជា​ពេល​ដែល​គេ​តម្រូវ​ឲ្យ​ភ្ញៀវ​ចេញ​ពី​ប្រាសាទ។
ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍​ដើរ​ចេញ​ពី​ប្រាសាទ​បណ្ដើរៗ តែ​សំណាង​ល្អ
មិន​ទាន់​ដល់​ម៉ោង​៦​នៅ​ឡើយ​ទេ ពួក​យើង​ក៏​ទៅ​សុំ​ពូ​ដែល​ជា​អ្នក​យាម​ប្រាសាទ​នោះ
គាត់​ក៏​អនុញ្ញាតិ​ឲ្យ​ចូល​១៥​នាទី ហេ​ហេ 😉 ។ អឺម..១៥​នាទី ពិត​ជា​តិច​មែន​ទែន
មិន​បាន​ពិនិត្យ និង​ដើរ​​ឲ្យ​គ្រប់​កន្លែង​នៃ​ប្រាសាទ​សោះ ពិត​ជា​ស្ដាយ​មែន 😦
(តែ​ប្រសើរ​ជាង​អ​ត់ 😛 )។ សង្ឃឹម​ថា​យើង​នឹង​ជួប​គ្នា​លើក​ទៀត​ ប្រាសាទ​តាព្រហ្ម។
បន្ទាប់​ពីបាន​ចូល​ថត​រូប​លេង​នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ​រួច​គឺ​ម៉ោង​៦​គត់
យើង​ក៏​ចេញ​ដំណើរ​ត្រឡប់​មក​វិញ តែ​ពេល​ទៅ​វិញ​នេះ អ្នក​​ជិះ​កង់​មាន​តែ​៦​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ
ព្រោះ​២​នាក់​ទៀត​សុំ​ចុះ​ចាញ់ ពួក​គាត់​លើក​កង់​ដាក់​រ៉ឺម៉ក​កង់​​បី​ជិះ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ ហាហា
😆 ។ លើក​នេះ​ស៊ុត​យក​ម៉ា​អស់​ដៃ​ទាំង​អស់​គ្នា​ហើយ ព្រោះ​មេឃ​រាង​ងងឹត​ទៅ​ហើយ
ណា​មួយ​ប្រញ៉ាប់​ទៅ​ញ៉ាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​ជុំ​គ្នា​ជាមួយ​អ្នក​ចូល​រួម​barcampទាំង​អស់។
ទៅ​ដល់​កន្លែង​ញ៉ាំ​អាហារ​ដូចជា​យឺត​បន្ដិត​ហើយ
ព្រោះ​អ្នក​ចូលរួម​មួយ​ចំនួន​ធំ​បាន​ញ៉ាំ​ហើយ និង​កំពុង​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​សំណាក់​រៀង​ៗ​ខ្លួន។
ចុង​ក្រោយ​នៅ​សល់​តែ​ពួក​យើង​ដដែល 😐 ។

ក្រោយ​ពី​ការ​ជិះ​កង់​​លើក​នេះ ដូចជា​មិន​សូវ​ហត់​ប៉ុន្មាន​ទេ​ថ្វី​ត្បិត​ខ្ញុំ​ជិះ​ឆ្ងាយ​ជាង​រាល់​លើក
តែ​មិន​ដឹង​ចំងាយ​ប៉ុន្មាន​ទេ 😆 គ្រាន់​តែ​ឈឺ​គូទ​ប៉ុណ្ណោះ 😛 ។


កម្សាន្តចម្រៀង៖ ជូនពរ​ឆ្នាំ​ថ្មី ២០១៣!!!

ជម្រាបសួរបងប្អូនអ្នកភូមិទាំងឡាយ សុខសប្បាយទេហ្នឹង? ខ្ញុំមានកាដូឆ្នាំថ្មីមកផ្ញើបាទ 🙂

ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​កាដូ​របស់​ខ្ញុំ​ ជា​បទ​ចម្រៀង​មួយ​បទ​សម្រាប់​ជូនពរ​ឆ្នាំថ្មី​ដល់​បង​ប្អូន​អ្នក​ភូមិ​វើដ​ប្រេស​យើង និង​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ទាំង​អស់។

បទ​នេះ​ជា​ការ​និពន្ធ​ទំនុក​ច្រៀង និង​បទ​ភ្លេង​ថ្មី មិន​ចម្លង​ពី​បរទេស​ទេ​បាទ​ 😉 ជួយ​ស្ដាប់​ផង ថា​តើ​អាច​ស្ដាប់​បាន​ដូច​បទ​ភ្លេង​បរទេស​ឬ​អត់? ហេហេហេ 😛

និពន្ធបទភ្លេង៖ ម៉ៅ រ៉ាវី

ទំនុកច្រៀង៖ ណារ៉ាក់

ច្រៀង៖ សុផាត 😉

កម្សាន្តចម្រៀង៖ ពេលណាជួបស្នេហ៍ពិត

 

 

កម្សាន្តជាមួយចម្រៀងរបស់ខ្ញុំមួយបទដែលទើបតែថតច្រកស្បោងរូច

បទ៖ ពេលណាជួបស្នេហ៍ពិត

វេហាស៍មានតារានៅក្បែរជុំជិត ឯខ្ញុំខូចចិត្ត អង្គុយកើតទុក្ខម្នាក់ឯង ដោយសារតែស្នេហា ខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ផ្សេង ចិត្តចំបែងលែងខ្វល់ពីគេគ្រប់គ្នាទាំងអស់។

តើថ្ងៃណាខ្ញុំមានស្នេហ៍ស្មោះដូចគេ តើគួររកស្នេហ៍ពិតនៅឯណាទៅ អង្គុយគិតម្នាក់ឯងរិតតែនាំឲ្យហ្មងសៅ បេះដូងដំបៅត្រូវការអ្នកព្យាបាល។

មេឃអើយមេឃ តើឮខ្ញុំស្រែកសួរដែរទេ តើគួររស្នេហ៍ពិតតាមរបៀបណា បើមនុស្សខ្ញុំស្រឡាញ់សុទ្ធតែ ជាមនស្សដែលមានចិត្តសាវ៉ា ឬវាសនាតម្រូវឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់រហូត។

អយុត្តិធម៌សម្រាប់ខ្ញុំម្លេះទេព្រះអើយ បានជួបស្នេហ៍ហើយ តែត្រូវឈឺចាប់ខ្លោចផ្សារ ឬព្រោះតែខ្ញុំនេះមិនល្អ ឬក៏ព្រោះខ្ញុំមិនសង្ហារ គ្មានដុល្លាទើបស្នេហារត់ទៅចោល។

ទំនុកច្រៀង៖ ណារ៉ាក់

សម្រួលតន្ត្រី៖ ម៉ៅ រ៉ាវី

ច្រៀង៖ សុផាត​

ស្ដាប់ទីនេះ [audio http://c2lo.reverbnation.com/audio_player/download_song_direct/15510911.mp3]