តេស្តរបស់លេងថ្មី

ប្រហែលជាចំណូលចិត្តខាងច្រៀងលេងរបស់ខ្ញុំបង្ហាញខ្លាំងពេកហើយបានជាគាត់គ្រាន់តែដើរកាត់ឃើញរបស់នេះក៏នឹកឃើញដល់ខ្ញុំ ហើយក៏ទិញជាកាដូ ហាហាហា 😆 ។

អរគុណបង អាង សម្រាប់អំណោយ 😀 ។

Advertisements

គំនូរសម្រាម

img_0602

សំបកពងទា

សម្រាមគឺជាសំណល់ដែលត្រូវបានគេបោះចោលនៅស្ទើគ្រប់ទីកន្លែង អ្នកមួយចំនួនអាចមើលឃើញថាវាគ្រាន់តែជាសំណល់កខ្វក់ ឬរបស់ឥតប្រយោជន៍ដែលគេមើលរំលង តែក្នុងគំនិតរបស់បងប្រុស ស៊ីឡុងសម្រាមទាំងនោះគឺវត្ថុមានតម្លៃទៅវិញ។

ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកក្នុងគ្រួសារផង បងប្រុសស៊ីឡុងគឺជនពិការមួយរូបដែលហាក់ដូចត្រូវបានគេរើសអើងនៅក្នុងសង្គមការងារបើទោះបីគាត់បានបញ្ចប់បរិញ្ញាប័ត្រដល់ទៅពីរជំនាញក្ដី(ជំនាញសេដ្ឋកិច្ច និងមួយជំនាញទៀតខ្ញុំអត់បានចាំ ដោយទទូួលបានជំនួយអាហារូបករណ៍) នេះបើតាមសម្ដីដែលគាត់រៀបរាប់ប្រាប់។ ដោយការអស់សង្ឃឹមនឹងការខិតខំស្វែងរកការងារពុំមានលទ្ធផលពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ គាត់បានសម្រេចចិត្តបោះបង់ចោលហើយរកគំនិតបង្កើតរបរថ្មីដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតដោយខ្លួនឯងនិងមិនចាំបាច់ចំណាយដើមទុន។ ក្នុងនោះគាត់សង្កេតឃើញថាការកើនឡើងនៃសម្រាមដែលត្រូវបានគេបោះចោលពាសវាលពាសកាលនោះនឹងត្រូវបានកាត់បន្ថយបើសិនគាត់យកសម្រាមទាំងនោះមកកែច្នៃឲ្យទៅជាវត្ថុមានតម្លៃដោយពឹងផ្អែកលើទេពកោសល្យពីកំណើតស្រាប់របស់គាត់គឺគំនូរ។ គាត់ចាប់ផ្ដើមគំនូរសម្រាមនេះនៅក្នុងឆ្នាំ២០១០ដោយចាប់ផ្ដើមពីសម្រាមនៅក្បែរផ្ទះរហូតដើរជួបសម្រាមអាចកែច្នៃបាននៅកន្លែងណាគឺប្រមូលយកពីទីកន្លែងនោះ ដែលសម្រាមទាំងនោះអាចជា ក្រដាស សំបកពងទា ស្រកាត្រី ចំបើង អង្កាម សំបកឈើ ថង់ប្លាស្ទីក   កាកអំពៅនិងសម្រាមជាច្រើនទៀត និងចំណាយថវិកាតិចតួចទៅលើថ្នាំពណ៌និងកាវស្អិតសម្រាប់បិតវត្ថុធាតុទាំងនោះ។

មកទល់ពេលនេះគំនូរសម្រាមមានរយៈពេល៦ឆ្នាំហើយក្ដី តែការស្គាល់នៃសិល្បៈគំនូរនេះហាក់ដូចមិនសូវរីកសាយភាយទូលំទូលាយដែលអាចគ្រប់គ្នាបានជ្រាបពីការច្នៃប្រឌិតដ៏កម្រនេះសោះ។ តាមការរៀបរាប់របស់ម្ចាស់គំនូរបានប្រាប់ថា ចំណូលរបស់គាត់ជាមធ្យមអាចបានពី១០០ ទៅ២០០$ក្នុងមួយ ហើយខែខ្លះគ្មានចំណូលក៏មាន ជាហេតុធ្វើឲ្យគ្រួសារគាត់មិនពេញចិត្តនឹងរបរនេះហើយជម្រុញឲ្យគាត់បោះបង់ចោលទៀតផង តែដោយសារការស្រឡាញ់បានជម្រុញទឹកចិត្តគាត់ឲ្យនៅតែបន្តទោះបីខែខ្លះគ្មានចំណូលក្ដី និងការស្ដីបន្ទោសជារឿយៗពីគ្រួសារក្ដី។ គាត់បានបន្ដថា គំនូររបស់គាត់មានការចាប់អារម្មណ៍ភាគច្រើនពីភ្ញៀវបរទេស ចំណែកភ្ញៀវខ្មែរមួយចំនួនហាក់ដូចមិនសូវឲ្យតម្លៃទៅលើសិល្បៈកែច្នៃពីសម្រាមនេះនៅឡើយ ដូចនេះក្រៅពីការពង្រឹងគុណភាព និងសមត្ថភាព គាត់ក៏ចង់ឲ្យប្រជាជនខ្មែរបានយល់ពីការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់គាត់លើសិល្បៈកែច្នៃមួយនេះ ពិសេសឲ្យគ្រប់គ្នាបានស្គាល់ពីសិល្បៈនេះកាន់តែច្រើន។ គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា ចំពោះគំនូរខ្នាតតូចប្រើពេលពី១សប្តាហ៍ទៅ១០ថ្ងៃ ឯគំនូរខ្នាតធំប្រើពេលពី១ខែ ទៅ២ខែក៏មានដើម្បីសម្រេចគំនូរមួយផ្ទាំងដើម្បីលក់។

អាចនិយាយបានថា គំនូរសម្រាមគឺជាសិល្បៈគំនូរម្យ៉ាងដែលប្លែកពីគំនូរផ្សេងៗ ដោយការយកសម្រាមមកបិទជាប់គ្នាផ្គុំចេញជារូបរាងគួរឲ្យទាក់ទាញតាមការស្រមៃរបស់ជាង។ ខាងក្រោមនេះគឺជារូបថតខ្លះៗដែលខ្ញុំបានថតទុកពេលទៅលេងគាត់កាលពីសប្ដាហ៍មុន មើលទៅវាហាក់ដូចគំនូរងាយៗ តែពិតនិត្យឲ្យជាក់ទើបដឹងថាវាពិបាក ដូចច្នេះបើបានទៅដល់សៀមរាប ខ្ញុំចង់ណែនាំឲ្យអ្នកទាំងគ្នាឆៀងចូលទៅលេងនិងជួយផ្សព្វផ្សាយគាត់បន្ថែមតាមល្ធភាពពីគំនូរខ្មែរនេះ។ ទីតាំងផ្ទះគំនូរសម្រាមស្ថិតនៅភូមិ មណ្ឌល៣ សង្កាត់ស្លក្រាម ក្រុងសៀមរាប ខេត្តសៀមរាប ឬអាចទាក់ទងគាត់ផ្ទាល់តាមរយៈ Facebook Page : Silong Original ៕

ក្ដាតឡាតង់ -KDARD LA TENTE

14991451_1225357027539797_3905247668307224461_o

ក្ដាតឡាតង់ (រូបថងពីFB KDART LA TENT)

ក្ដាតសំដៅដល់ភូមិដែលស្ថិតនៅក្នុងស្រុកឈូកនៃខេត្តកំពតដែលនៅក្បែរនឹងជើងភ្នំបូកគោ ភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យឡាតង់ជាភាសាបារាំងមានន័យថាតង់ សរុបមកពាក្យថាក្ដាតឡាតង់គឺសម្ដៅដល់តំបន់មួយដែលត្រូវបានកែច្នៃឡើងសម្រាប់សម្រាកលំហែបែបធម្មជាតិជាមួយនឹងការបោះតង់នៅលើវាលស្មៅជាប់នឹងសមុទ្រដែលអាចមើលឃើញទិដ្ឋាភាពនៃកោះត្រល់និងជើងភ្នំបូកគោទៀតផង។ ដូច្នេះអត្ថបទខ្ញុំថ្ងៃនេះ ចង់និយាយពីដំណើរកម្សាន្តរបស់ខ្ញុំកាលពីខែមុន (ទើបតែនឹកឃើញមកយកសរសេរ ហាហា😆 ) ។

វាជាបទពិសោធន៍ថ្មីមួទៀតសម្រាប់ខ្ញុំដែលមានដំណើរកម្សាន្តបែបបោះតង់នៅលើវាលស្មៅបែបនេះ ទើបខ្ញុំចង់យកមកសរសរដើម្បីចែករំលែកសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តដំណើរកម្សាន្តនាចុងសប្តាហ៍ ហើយចង់សាកល្បងអ្វីដែលថ្មី។ ដើម្បីទៅដល់ទីនោះត្រូវចំណាយពេលកន្លះថ្ងៃ(ពីភ្នំពេញ) ធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ៣ហួសក្រុងកំពតប្រមាណ២០គីឡូម៉ែត្រត្រង់បង្គោលគីឡូលេខ១៦៩ ដែលគេហៅថាភូមិក្ដាត។ ទៅដល់ទីនោះនឹងមានអ្នកនាំផ្លូវម្នាក់ចាំទទួលយើងនៅទីនោះ ហើយគាត់ក៏ជាអ្នកចាត់ចែងសេវាកម្មគ្រប់បែបយ៉ាងទាំងការហូបចុក៣ពេល ស្នាក់នៅក្នុងតង់ និងនាំដើរលេងនៅតំបន់នានាក្នុងភូមិនោះ (និយាយទៅយើងចាំតែស្រូល😆 )។ ចូលផុតរបងយើងនឹងឃើញមានតង់បោះរប៉េះរប៉ោះយ៉ាងមានសណ្ដាប់ធ្លាប់នៅលើវាលស្មៅខៀវខ្ចីចាំទទួលពួកយើង មានផ្ទះសម្រាកមួយរបស់អ្នកប្រចាំការនៅទីនោះនៅចំកណ្ដាលទីធ្លា និងព័ទ្ធជុំវិញដោយដើមដូងនិងដើមត្របែកគួរជាទីមនោរម្យថែមទាំងអាចបេះញ៉ាំបានសេរីទៀតផង។ ចុះទៅខាងក្រោមបន្តិចយើងឃើញមានស្ពានមួយសង់លយទៅក្នុងសមុទ្រសម្រាប់ស្រូបយកខ្យល់ជំនោរសមុទ្រ គេងស្ដាប់សំឡេងទឹករលក និងមើលឃើញកោះត្រល់យ៉ាងពេញភ្នែក។ ស្ដាប់ការរៀបរាប់ប៉ុននេះមានអារម្មណ៍ថាចង់មកលេងខ្លះនៅ? ហេហេ អត់ទាន់អស់ទេតែសូមនិយាយពីសេវាកម្មនៅទីនោះវិញម្ដង។ ទៅដល់ទីនោះអាចជាម៉ោងប្រហែល១១ថ្ងៃត្រង់ជាពេលដែលត្រូវទទួលទានបាយថ្ងៃត្រង់ល្មម ដូចនេះយើងអាចមានជម្រើស២សម្រាប់ការទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់របស់ពួកយើងដែលរៀបចំជាស្រេចពីអ្នកសហគមន៍នៅទីនោះ។ ជម្រើសទីមួយគឺបាយថ្ងៃត្រង់នោះក្នុងបរិវេណក្ដាតឡាតង់ និងមួយទៀតគឺយើងអាចទទួលទានអាហារនៅកន្លែងលេងទឹកដែលជាអាងទឹកធម្មជាតិមួយកែច្នៃដោយអ្នកភូមិក្ដាតតែម្ដង។ អ្នកនៅទីនោះបានអោយឈ្មោះវាថាទឹកធ្លាក់ក្ដាត ដោយសារវាមានទឹកហូរធ្លាក់ពីភ្នំមកហើយស្តុកនៅអាងដែលអ្នកភូមិបានយកថ្មមកដាក់បន្តុបខ័ណ្ឌចេញជាអាងទឹកយ៉ាងថ្លាយ៉ង់ឆ្លុះឃើញដល់បាតដី។ ចេញពីកន្លែងលេងទឹកនារសៀលថ្ងៃជ្រេរបន្តិច យើងអាចបន្តទៅលេងនៅភូមិនៅក្បែរនោះនិងគយគន់ទេសភាពនៅតាមបណ្ដោយផ្លូវរថភ្លើង ផ្ដិតយករូបភាពដ៏ស្រស់ត្រកាលនារសៀលថ្ងៃជ្រេរៀបអស្ដង្គត។ បន្ដមកដល់បរិវេណក្ដាតឡាតង់នាពេលរាត្រីយើងវិញ យើងឃើញមានភ្នក់ភ្លើងធំមួយ តុវែងមួយ និងចង្រ្កានអាំងសាច់រួមជាមួយអាហារសមុទ្រស្រស់ៗដែលរៀបចំសម្រាប់BBQពេលល្ងាចរបស់ពួកយើង ដូច្នេះយើងអាចរៀបចំកម្មវិធីសប្បាយតាមឥតដែនកំណត់រាត្រីនោះ😀 ។ អូហ៍ នៅមានទៀតបន្ទាប់ពីទទួលអាហារពេលល្ងាចហើយ យើងក៏អាចទៅទទួលយកបទពិសោធន៍ថ្មីមួយទៀតជាមួយនឹងការចាក់បង្គាពីសមុទ្រមកអាំងភ្លាមៗក៏បានដែរដែលបុគ្គលិកនៅទីនោះរៀបចំជាស្រេចសម្រាប់ពួកយើងនូវឧបរណ៍មានស្ន និងកែវឆ្លុះបើសិនជាយើងមានចំណាប់អារម្មណ៍ តែបើអត់ទេក៏បន្តចូលគេងក្នុងតង់ដ៏មានក្ដីសុខ រង់ចាំថ្ងៃថ្មីដើម្បីបន្តដំណើរទៅមើលអ្វីដែលថ្មីនាព្រឹកស្អែក។ ចូលដល់ថ្ងៃទី២បន្ទាប់ទទួលទានអាហារពេលព្រឹករួចម៉ោងប្រហែល៨ អ្នកនាំផ្លូវនឹងនាំពួកយើងទៅលេងភូមិនេសាទដោយធ្វើដំតាមទូកដរ មើលពីការប្រកបរបររបស់ពួកគាត់ និងការចិញ្ចឹមត្រីនៅក្នុងសមុទ្រជាដើម។ ចេញផុតពីភូមិនេសាទ យើងបន្តដំណើរដោយថ្មើជើងទៅមើលដំណាក់ស្ដេចដែលជាគោលដៅចុងក្រោយនាថ្ងៃទី២ តែស្ដាយត្រង់ថាខ្ញុំអត់ដឹងពីប្រវត្តិនៃដំណាក់ស្ដេចនោះទេ បើសិនជាអ្នកទាំងអស់គ្នាបានទៅអាចសួរគេអ្នកនៅម្ដុំនោះ ឬសួរអ្នកនាំផ្លូវយើងក៏បាន តែពេលនេះខ្ញុំមានតែរូបថតសម្រាប់ចែករំលែកនៅខាងក្រោមប៉ុណ្ណោះ។ ចេញពីដំណាក់ស្ដេចម៉ោងប្រហែល១១ថ្ងៃត្រង់ ជាពេលដែលយើងត្រូវរើបង្វិចលាក្ដាតឡាតង់បន្តទៅរកអាហារថ្ងៃត្រង់ដោយខ្លួនឯងមុនត្រឡប់ទៅភ្នំពេញវិញ ហើយបេសកកម្មយើងក៏បញ្ចប់ត្រឹមប៉ុណ្ណេះ🙂 ។

ជារួមក្ដាតឡាតង់ជាជម្រើសមួយសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តសមុទ្រ ចូលចិត្តធម្មជាតិនិងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដើម្បីសម្រាកលំហែនាពេលចុងសប្ដាហ៍៕

This slideshow requires JavaScript.

ទាត់ខ្យល់

យូរៗម្ដងបានមកអើតទីនេះហើយក៏ឆ្លៀតសរសេររអ៊ូពីខ្លួនឯងប្រាប់អ្នកជិតខាងយើង ហើយមើលទៅដូចជាគ្មានអីសរសេរក្រៅពីហែកកេរ្តិ៍ខ្លួនឯងទេខ្ញុំ 😀 ។ រំឮកកាលពីអត្ថបទមុននាចុងឆ្នាំ២០១៥ខ្ញុំបានសរសេរពីការលាលែងពីការងារ ហើយនៅពេលនេះនៅវិលវល់នឹងរឿងការងារដដែល គ្រាន់តែលើកនេះខុសពីលើកមុនត្រង់ថា លើកនេះគេដេញក្បាលចេញ មិនមែនលាលែងទេ ( 😮 ធ្ងន់ធ្ងរម្លេះ ធ្វើការរហូតគេដេញក្បាលចេញ)។ ហ៊ឺយ និយាយលេងទេ 😆 ការពិតទៅអាចមានរឿងរ៉ាវខ្លះដែលយើងមិនដឹងទាក់ទងនឹងបញ្ហាបិទទ្វាររោងចក្រនេះ ដែលតម្រូវឲ្យកាត់បុគ្គលឹកពាក់កណ្ដាលចេញ ក្នុងចំណោមនោះដោយទាំងខ្ញុំដែរ 😀 ។ ក៏ម្យ៉ាងដែរ ទាត់ខ្យល់បែបនេះមួយរយៈទៅ មិនចាំបាច់មកអង្គុយស្មុគនៅមុខកុំព្យូទ័រយូរៗស្ទើកើតឬសដូងបាត ធ្ងន់ក្បាលនឹងរឿងរ៉ាវរញ៉េរញ៉ៃពីខាងផលិតកម្ម សំឡេងស្រែកខ្លាំងៗពីជនជាតិចិនទាំងនោះ ពិតជាធូរស្រាលមែនទែន។ មកទល់ពេលនេះខ្ញុំទាត់ខ្យល់បានជិតមួយខែហើយ និងកំពុងតែរកការងារថ្មីបណ្ដើរៗ (ព្រោះខ្លាចលែងមានអីស៊ី) ហើយការហៅសម្ភាសន៍ក៏មានជាហូរហែតែអត់មានខាងណាហៅទៅធ្វើការសោះ ឯសំបុត្រអញ្ជើញក៏មកជាបន្តបន្ទាប់ស្របពេលជិតដាច់យ៉ៃទៀត។ ខ្ញុំរអ៊ូតែប៉ុណ្ណឹងទេ so sad dear 😥 ។

អំណោយថ្ងៃបុណ្យណូអែលពីកម្មករ

2015-12-25 18.57.19នេះនែអំណោយសម្រាប់ថ្ងៃបុណ្យណូអែលឆ្នាំនេះរបស់ខ្ញុំ ហាហា។ បើមើលទៅវាគ្មានអីអស្ចារ្យទេ តែវាជាអំណោយមួយដែលខ្ញុំទទួលបានពីអ្នកនៅក្រោមបង្គាប់ ហើយគិតថាវាអំណោយដ៏មានតម្លៃនិង​កើត​ចេញទឹកចិត្តទោះបីគាត់មានប្រាក់ខែមិនច្រើន តែវាបង្ហាញពីក្ដីស្រឡាញ់។ អរគុណសម្រាប់​​​អំណោយ​ដ៏ស្រស់ស្អាតនេះ 🙂 ។

មនោសញ្ចេតនា

មិនមែនមនោសញ្ចេតនាស្នេហាអីទេណាកុំច្រឡំ  😛 ។

មួយរយៈនេះវ៉ល់តែជាមួយនឹងរឿងការងារហ្នឹង ឥឡូវចង់និយាយតពីPostមុនទាក់ទងនឹងការលាលែងរបស់ខ្ញុំនោះ គឺថាGMបានហៅខ្ញុំទៅ​ជួប​ហើយសុំស្ដាប់ការពិចារណាចុងក្រោយរបស់ខ្ញុំថាត្រូវទៅឬនៅ។ ទាំងខ្ញុំ ទាំងGMស្ថិតក្នុងស្ថាន​ភាព​ក្រៀមក្រំដូចគ្នា គាត់ប្រហែលជាពិបាកចិត្តដោយសាររកអ្នកជំនួសមិនទាន់បាន ម្យ៉ាងការងារមួយ​រយៈនេះរវល់ច្រើនផ្សំនឹងបញ្ហាជាច្រើនមកជាហូរហែរ  ឯខ្ញុំក៏ពិបាកនឹងហាមាត់ប្រាប់ពីការសម្រេច​ចិត្តរបស់ខ្ញុំដែលមិនអាចបន្តការងារនៅទីនេះបាន តែ​ក៏មិន​មាន​ជម្រើស​ទៀតដែរព្រោះវាកាន់​តែកៀកថ្ងៃផ្ដើមការងារថ្មីដែរហើយ ចុងក្រោយមានតែពាក្យថាសុំទោសចំពោះគាត់។ ផ្ដើមការងារនៅទីនោះ២ឆ្នាំទៅហើយ មនោសញ្ចេតនានៅតែមាន គាត់បានសុំខ្ញុំពន្យារហូតដល់ដាច់ខែសឹមទៅកន្លែងថ្មី។ ដំបូងខ្ញុំបានបដិសេធន៍ហើយដោយសារបានបញ្ជាក់ថ្ងៃចូលធ្វើការច្បាស់លាស់ជាមួយខាងនោះហើយ វាពិបាកនឹងហារមាត់សុំគេ។ តែដោយសារការទទូចពីមិត្តរួមការងារផងនោះ ក៏សម្រេចចិត្តទូរស័ព្ទទៅសុំគេពន្យាថ្ងៃចូលធ្វើការ ចុចលេខបណ្ដើរគិតបណ្ដើរ តើត្រូវនិយាយអីខ្លះ? តើគេព្រមឬអត់? តិចគេថាយើងសាំញ៉ាំហើយលែងទទួលយើងទៅ? អារម្មណ៍កាន់តែភ័យបុកពោះហើយ ម្យ៉ាងខាងគេបានប្រាប់ហើយថាការងារខាងនោះក៏ត្រូវការជំនួយបន្ទាន់ដែរដោយសារការងារច្រើនដែរ តែក៏មិនបដិសេធន៍សំណើរខ្ញុំដោយសារហេតុផលជាហូរហែរដែលខ្ញុំព្យាយាមប្រាប់ទៅគេ ចុងក្រោយគេក៏OK ទាំងទើសទាល់។ មនោសញ្ចេតនានិយមមែនខ្ញុំ ។

ស្ទាក់ស្ទើ

សួស្ដីអ្នកទាំងអស់គ្នា សុខសប្បាយជាទេ? កន្លងទៅប្រហែលជាង២ឆ្នាំហើយដែលខ្ញុំមិនដែលបានមកអើតប្លក់មួយនេះទាល់តែសោះ គឺចាប់តាំងពីខ្ញុំចាប់ផ្ដើមស្គាល់ជីវិតថ្មីមួយទៀតក្រៅពីផ្ដោតទៅលើតែការសិក្សាគឺការងារ។ ក្នុងស្ថានភាពធ្វើការផង រៀនផងពិតជាមិនងាយស្រួលដូចកាលនៅសុំលុយអ្នកផ្ទះចាយទេ ពេលវេលាមួយថ្ងៃពេញនៅកន្លែងធ្វើការ ពេលយប់ត្រូវទៅរៀនទៀត ទោះចង់ឬមិនចង់ក៏ត្រូវតែធ្វើដែរព្រោះនេះជាកាតព្វកិច្ចនិងតម្រូវការ ហើយនេះគឺជាមូលហេតុមួយដែលខ្ញុំមិនដែលចូលមកសរសេរអត្ថបទទាល់តែសោះក្នុងរយៈជិតបីឆ្នាំនេះ។ តែណ្ហើយចុះ នេះគ្រាន់​តែជាអតីតកាលមួយប៉ុណ្ណោះដែលខ្ញុំចង់ភ្ជាប់ជាមួយហេតុផលនៃការមិនបានមកអើតប្លក់មួយនេះ។

ងាកមើលចំណងជើងវិញ “ស្ទាក់ស្ទើ” ខ្ញុំសម្រេចសរសេរអត្ថបទនេះឡើងមិនមែនចង់បើកកកាយរឿងខ្លួនឯងអីទេ គ្រាន់តែចង់ចារនូវកំណត់ហេតុថ្មីក្រោយពេលបាត់មួយរយៈធំ ម្យ៉ាងចង់ជួបសួរសុខទុក្ខអ្នកទាំងគ្នាតាមរយៈអត្ថបទនេះផងនិងជួយផ្ដល់យោបល់បើសិនអ្នកទាំងគ្នាធ្លាប់ជួប​ដូចជាខ្ញុំ​។ វា​ពាក់ព័ន្ធនឹងការងារដូចគ្នាដែលខ្ញុំគ្រាន់តែចង់សរសេរពីចិត្តរារែកក្នុងការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្ញុំដើម្បីជ្រើសទីកន្លែងធ្វើការណាមួយរវាងពីរកន្លែងដែលផ្ដល់តម្លៃឲ្យខ្ញុំដូចគ្នា។ ខ្ញុំបានដាក់ពាក្យលា​លែង​ពីកន្លែងធ្វើការសព្វថ្ងៃមុនមួយខែ (ជិតដល់ថ្ងៃឈប់ហើយ) មូលហេតុទីមួយដោយសារប្រាក់ខែ ទី២សម្ពាធការងារ។ ក្នុងអំឡុងពេលដាក់ពាក្យលាលែងនោះខ្ញុំក៏បានជាប់ការងារមួយកន្លែងទៀតដែលឲ្យប្រាក់ខែខ្ញុំលើសកន្លែងចាស់ក្បែរទ្វេរជាពីរនៃប្រាក់ខែសព្វថ្ងៃ និងបានបញ្ជាក់ថ្ងៃចូលធ្វើការច្បាស់លាស់ហើយដែរ។ តែស្របពេលដែលជិតដល់ថ្ងៃចេញនោះ​(១សប្តាហ៍ទៀត) ខាង​ក្រុមហ៊ុនចាស់បានចរចារប្រាក់ខែខ្ញុំដោយឲ្យតម្លៃខ្ញុំស្មើនឹងប្រាក់ខែកន្លែងថ្មីដែរ​ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំស្ទាក់​ស្ទើចិត្តថាតើត្រូវទៅឬនៅបើកន្លែងថ្មីនៅឆ្ងាយពីក្រុងតែខ្ញុំបានបញ្ជាក់គេរួចហើយថានឹងធ្វើ។ នេះគឺជារឿងដែលខ្ញុំត្រូវផ្ដល់ចម្លើយទៅគេនៅថ្ងៃទី១៥នេះហើយ។ ទៅឬនៅ? :/

អរគុណដែលបានចូលអាន រីករាយឆ្នាំថ្មីទាំងអស់គ្នា 🙂 ។