មនោសញ្ចេតនា

មិនមែនមនោសញ្ចេតនាស្នេហាអីទេណាកុំច្រឡំ  😛 ។

មួយរយៈនេះវ៉ល់តែជាមួយនឹងរឿងការងារហ្នឹង ឥឡូវចង់និយាយតពីPostមុនទាក់ទងនឹងការលាលែងរបស់ខ្ញុំនោះ គឺថាGMបានហៅខ្ញុំទៅ​ជួប​ហើយសុំស្ដាប់ការពិចារណាចុងក្រោយរបស់ខ្ញុំថាត្រូវទៅឬនៅ។ ទាំងខ្ញុំ ទាំងGMស្ថិតក្នុងស្ថាន​ភាព​ក្រៀមក្រំដូចគ្នា គាត់ប្រហែលជាពិបាកចិត្តដោយសាររកអ្នកជំនួសមិនទាន់បាន ម្យ៉ាងការងារមួយ​រយៈនេះរវល់ច្រើនផ្សំនឹងបញ្ហាជាច្រើនមកជាហូរហែរ  ឯខ្ញុំក៏ពិបាកនឹងហាមាត់ប្រាប់ពីការសម្រេច​ចិត្តរបស់ខ្ញុំដែលមិនអាចបន្តការងារនៅទីនេះបាន តែ​ក៏មិន​មាន​ជម្រើស​ទៀតដែរព្រោះវាកាន់​តែកៀកថ្ងៃផ្ដើមការងារថ្មីដែរហើយ ចុងក្រោយមានតែពាក្យថាសុំទោសចំពោះគាត់។ ផ្ដើមការងារនៅទីនោះ២ឆ្នាំទៅហើយ មនោសញ្ចេតនានៅតែមាន គាត់បានសុំខ្ញុំពន្យារហូតដល់ដាច់ខែសឹមទៅកន្លែងថ្មី។ ដំបូងខ្ញុំបានបដិសេធន៍ហើយដោយសារបានបញ្ជាក់ថ្ងៃចូលធ្វើការច្បាស់លាស់ជាមួយខាងនោះហើយ វាពិបាកនឹងហារមាត់សុំគេ។ តែដោយសារការទទូចពីមិត្តរួមការងារផងនោះ ក៏សម្រេចចិត្តទូរស័ព្ទទៅសុំគេពន្យាថ្ងៃចូលធ្វើការ ចុចលេខបណ្ដើរគិតបណ្ដើរ តើត្រូវនិយាយអីខ្លះ? តើគេព្រមឬអត់? តិចគេថាយើងសាំញ៉ាំហើយលែងទទួលយើងទៅ? អារម្មណ៍កាន់តែភ័យបុកពោះហើយ ម្យ៉ាងខាងគេបានប្រាប់ហើយថាការងារខាងនោះក៏ត្រូវការជំនួយបន្ទាន់ដែរដោយសារការងារច្រើនដែរ តែក៏មិនបដិសេធន៍សំណើរខ្ញុំដោយសារហេតុផលជាហូរហែរដែលខ្ញុំព្យាយាមប្រាប់ទៅគេ ចុងក្រោយគេក៏OK ទាំងទើសទាល់។ មនោសញ្ចេតនានិយមមែនខ្ញុំ ។

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s